Apteczka podróżna


W tym miejscu znajdują się informacje jak przygotować apteczkę na wyjazd i jakie leki* w jakim celu mogą się w niej znaleźć.

* Wybór wymienionych leków wymaga osobistej konsultacji z lekarzem, a ich stosowanie jego wiedzy i zgody, szczególnie przy współistniejących chorobach lub przyjmowaniu innych lekarstw. Trzeba pamiętać, że są to środki chemiczne, które oprócz dobroczynnego wpływu mają liczne działania niepożądane i mogą zagrażać życiu. Informacje zawarte na tym blogu mają charakter informacyjny i poglądowy.



Każdy człowiek jest inny, dlatego też apteczki podróżników  będą się różnić między sobą. Przygotowując leki na wyprawę, należy wziąć pod uwagę nie tylko problemy zdrowotne, które najczęściej występujące w czasie podróży, ale także swój obecny stan zdrowia. W przypadku chorób przewlekłych, np. cukrzycy, nadciśnienia trzeba zaopatrzyć się w odpowiedni zapas leków, najlepiej w Polsce, nie liczyć na to że „gdzieś się kupi”. Około 6 miesięcy przed planowanym wyjazdem, każdy podróżnik powinien zgłosić się do lekarza, aby skonsultować wybrane przez siebie leki. Warto też „przetestować” przed wyjazdem farmaceutyki, których wcześniej nigdy się nie brało, aby uniknąć reakcji uczuleniowych na dane preparaty w terenie bez dostępu do pomocy medycznej.

W dziale tym przedstawię jak wygląda moja propozycja apteczki, jakie leki mogą lub powinny znaleźć się na wyposażeniu każdego podróżnika wybierającego się w góry wysokie, ale nie tylko. Podkreślam, że dobór leków w każdym przypadku powinien być przedyskutowany z lekarzem.

Wszystkie leki, które zabieram ze sobą grupuję w zależności od rodzaju przypadłości, wyjmuję z papierowych opakowań i wkładam do odpowiednio podpisanych woreczków (oszczędność miejsca i minimalizowanie wagi). Zapobiega to także bałaganowi w apteczce, a opis z dawkowaniem ułatwia dozowanie leków osobie nie będącej lekarzem. I tym sposobem moja apteka wyprawowa wygląda tak:
 
Woreczki mają etykiety:
1.       BÓL
2.       INFEKCJA
3.       OCZY
4.       SKÓRA
5.       BRZUCH
6.       CHOROBA WYSOKOŚCIOWA

Na odwrocie każdej etykiety znajduje się dawkowanie danego leku oraz ewentualnie propozycja jakie leki można dołączyć, aby zoptymalizować leczenie danej dolegliwości w terenie.

Dodatkowo na wyposażeniu apteki wyprawowej znajduje się apteczka podręczna (A) oraz pulsoksymetr (B).

Woreczki  z lekami stanowią tzw. aptekę obozową, tzn. w przypadku wyprawy w góry wysokie zostaje zawsze w obozie, natomiast nigdy nie rozstaję się z apteczkę podręczną (na zdjęciu-A; omówienie zawartości wkrótce).
W górach wysokich, w apteczce wyprawowej, szczególne miejsce zajmuje pulsoksymetr – bardzo ważne narzędzie aklimatyzacji (na zdjęciu B - dzięki uprzejmości Sklepu Medycznego LBTM
). (Omówienie funkcji urządzenia  wkrótce).


Reasumując:

Moja APTECZKA WYPRAWOWA = APTEKA OBOZOWA + APTECZKA PODRĘCZNA + PULSOKSYMETR

APTEKA OBOZOWA  = 6 WORECZKÓW: BÓL, INFEKCJA, OCZY, SKÓRA, BRZUCH, CHOROBA WYSOKOGÓRSKA 


Zaczynamy od APTEKI OBOZOWEJ i zawartości poszczególnych worków. 

Wszystkie wymienione poniżej leki są jedynie wskazówką dla czytającego, jak można zaopatrzyć apteczkę. Należy skonsultować się z lekarzem przy wyborze leków oraz zapoznać ze reakcjami niepożądanymi danej substancji leczniczej. Na stronie wymieniam jedynie najważniejsze działania uboczne leków, ale nie wszystkie! 

1.       BÓL 

Nie jeździmy w góry, by cierpieć, dlatego w sytuacjach, gdy dopada nas ból trzeba umieć sobie z nim radzić. Osobiście w górach boję się przede wszystkim następujących dolegliwości bólowych: 

1.       BÓL GŁOWY 
2.       BÓL KOŚCI I STAWÓW/URAZY  
3.       BÓL BRZUCHA
4.       BÓL ZĘBA 

I zawsze staram się przed nimi zabezpieczyć biorąc następujące leki:

1)     PARACETAMOL
a)   WSKAZANIA: W bólach o niewielkim i umiarkowanym nasileniu; w górach wysokich najczęściej przy bólach głowy, zęba, temperaturze  przy przeziębienu 
b)     DAWKOWANIE: Zwykle  1 tbl. 4-8x/24h; 1 tbl. - 500 mg

UWAGA! Trzeba pamiętać o maksymalnej dawce dobowej 4g. Lek ten może uszkodzić wątrobę w większych dawkach.
UWAGA! Na rynku istnieje wiele preparatów o różnych nazwach, mających dokładnie ta samą substancję czynną. Tzn. preparaty takie jak np. Acenol, Apap, Codipar, Efferalgan, Panadol, Coldrex, Fervex, Febrisan, Gripex to wszystko ten sam lek – Paracetamol! Niektóre z nich zawierają jedynie dodatkowe inne substancje wspomagającą. Nie należy łączyć tych leków w żadnym wypadku! 

2)    IBUPROFEN np. Ibupfrom Max + PANTOPRAZOL  np.IPP
a)  WSKAZANIA: W bólach o niewielkim i umiarkowanym nasileniu; w górach wysokich najczęściej przy bólach głowy, zęba, stawów, temperaturze przy przeziębienu 
b)    DAWKOWANIE: Zwykle 1 tbl. 4-6 ×/24h; 1tbl- 400mg; max dawka dobowa - 3,2 g, jednak zwykle nie zaleca się stosowania dawek >1,2 g/d. 

UWAGA! Na rynku, podobnie jak w przypadku Paracetamolu, istnieje wiele preparatów o różnych nazwach, mających dokładnie ta samą substancję czynną. Tzn. preparaty takie jak np. Aprofen, rufen, Ibalgin, Ibufen, Ibum, Ibupar, Ibuprofen, Ibuprom, Ibuprion, Ifenin, MIG, Nurofen, Acatar, Ibum Grip, Ibuprom zatoki, Modafen, to wszystko ten sam lek – Ibuprofen! Niektóre z nich zawierają dodatkowe inne substancje wspomagającą. Nie należy łączyć tych leków w żadnym wypadku! 

UWAGA! Ibuprofen, choć tak jak Paracetamol działa przeciwbólowo, ma inny mechanizm działania. W dużych dawkach może uszkadzać błonę śluzową żołądka i (rzadko) powodować krwawienia. Dlatego zaleca się przyjmować wraz z Ibuprofenem tzw. „osłonę” na żołądek – inhibitor pompy protonowej w błonie śluzowej żołądka – np. Pantoprazol w dawce 20 mg 1x/24h;  20mg – 1 tbl. 

3)    KETONAL + PANTOPRAZOL np. IPP 
a)   WSKAZANIA: W bólach o umiarkowanym i dużym nasileniu: bóle głowy, zęba, stawów, przede wszystkim bóle pourazowe, nie ustępujące po paracetamolu lub ibuprofenie 
b)    DAWKOWANIE: Zwykle 1-2 tbl. 2-3x/24h: 1 tbl. - 50 mg, max dawka dobowa 300 mg 


UWAGA! Ketonal  ma podobny mechanizm działania do Ibuprofenu, działa jednak silniej. Może uszkadzać błonę śluzową żołądka i (rzadko) powodować krwawienia. Dlatego zaleca się przyjmować wraz z Ketonalem tzw. „osłonę” na żołądek – inhibitor pompy protonowej w błonie śluzowej żołądka – np. Pantoprazol w dawce 20 mg 1x/24h  20mg – 1 tbl. 

4)    TRAMAL 
a)    WSKAZANIA: Silne bóle pourazowe 
b)    DAWKOWANIE: Zwykle 1-2 tbl  4x/24h; 1tbl. -50 mg, max dawka dobowa 400 mg 

UWAGA!  Lek może powodować m.in. zawroty głowy, nudności i wymioty, uczucie zmęczenia i oszołomienia, ograniczenie sprawności psychofizycznej dlatego w środowisku wysokogórskim należy stosować go bardzo ostrożnie, gdy wszystkie inne metody zawiodą. 

5)    MAŚĆ Z NAPROKSENEM np. ALEVE
a)    WSKAZANIA: Bóle stawowe, zapalenie ścięgien 
b)  DAWKOWANIE: Zewnętrznie, wcierać na skórę wokół bolącego stawu lub ścięgna, 2-6x/24h



6)    DROTAWERYNA np. NO-SPA: 
a)   WSKAZANIA: W stanach skurczowych mięśni gładkich, które występują przy kurczowych bólach brzucha, tzw. kolce 
b)    DAWKOWANIE: Zwykle 1-2 tbl. 2-3x/24h;  1tbl.- 40 mg

7)    KLINDAMYCYNA np. Clindamycin-MIP + PROBIOTYK np. Enterobiotic 
a)    WSKAZANIA: W górach wysokich antybiotyk ten biorę by zabezpieczyć się w razie bólu zęba ze stanem zapalnym (obecność ropy). Jednak najskuteczniejszym „lekiem” jest wizyta u dentysty przed wyjazdem i sanacja jamy ustnej. 
b)     DAWKOWANIE: Zwykle 1 tbl.  3-4x/24h; 1 tbl. - 600 mg

UWAGA! Każdy antybiotyk działając na bakterie wywołujące stan zapalny, wpływa także na mikroorganizmy w naszych jelitach  tworzące tzw. florę jelitową, „zabijając” je. Aby uniknąć działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w związku zaburzeniem prawidłowej flory jelitowej należy przyjmować  probiotyk, np. Enterobiotic 1 tbl. 1x/24h


2. INFEKCJA

Zwykle w podróży mamy do czynienia z lekkimi infekcjami wirusowymi górnych dróg oddechowych, nie wymagającymi antybiotykoterapii. Jednak będąc w terenach trudno dostępnych, takim jak  góry, powinniśmy się przygotować także na nieco cięższe stany, gdzie czasem może być potrzebne użycie antybiotyku. W tym zakresie swoją apteczkę przygotowuję na następujące dolegliwości:
  1. KASZEL
  2. BÓL GARDŁA
  3. GORĄCZKA
  4. ZAPALENIE PĘCHERZA

1)   KODEINA np. Thiocodin – tabletki zawierają kodeinę i sulfogwajakol  
a)   WSKAZANIA: Suchy, uporczywy kaszel, tzw. wysokościowe zapalenie oskrzeli
b)   DAWKOWANIE: 10-20 mg 4-6 ×/24h, 1tbl. – 15 mg kodeiny, 300 mg sulfagwajakolu
 
UWAGA! Lek ten może powodować depresję ośrodka oddechowego tzn. nasilić obecne trudności w oddychaniu, zaburzenia snu, bóle i zawroty głowy, szczególnie trzeba uważać przy wspinaczce w terenach eksponowanych.

2)   PASTYLKI DO SSANIA np. Cholinex
a)   WSKAZANIA: stany zapalne błony śluzowej gardła i jamy ustnej, ból  gardła towarzyszący stanom zapalnym,
b)   DAWKOWANIE: 1 pastylka 4-6 ×/24h


UWAGA! Na rynku dostępnych jest wiele pastylek do ssania, wybór zależy od własnych upodobań.

3)   PARACETAMOL lub IBUPROFEN
a)   WSKAZANIA: W  czasie gorączki przy przeziębieniU

UWAGA! Substancje czynne były już opisywane w dziale BÓL -spójrz wyżej

 

4)   AMOKSYCYLINA np. Augmentin zawierający  Amoksycylinę z  kwasem klawulanowym 
      + PROBIOTYK np. Enterobiotic
a)   WSKAZANIA:  W czasie podróży stosowany przeze mnie w cięższych zakażeniach układu oddechowego  z wysoką gorączką lub infekcjach dróg moczowych
b)   DAWKOWANIE:  625 mg 2x/24h 

UWAGA! Należy uważać na reakcje alergiczne! 

UWAGA! Każdy antybiotyk działając na bakterie wywołujące stan zapalny, wpływa także na mikroorganizmy w naszych jelitach  tworzące tzw. florę jelitową, „zabijając” je. Aby uniknąć działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w związku zaburzeniem prawidłowej flory jelitowej należy przyjmować  probiotyk, np. Enterobiotic 1 tbl. 1x/24h

5)   CIPROFLOKSACYNA np. Cipronex + PROBIOTYK np. Enterobiotic
a)  WSKAZANIA: W czasie podróży stosowany przeze mnie głównie w cięższych infekcjach dróg moczowych, można też stosować w zapaleniu ucha środkowego, zatok przynosowych
b)   DAWKOWANIE: 200 mg/d w 2 daw. podz. 
  
 UWAGA! Każdy antybiotyk działając na bakterie wywołujące stan zapalny, wpływa także na mikroorganizmy w naszych jelitach  tworzące tzw. florę jelitową, „zabijając” je. Aby uniknąć działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w związku zaburzeniem prawidłowej flory jelitowej należy przyjmować  probiotyk, np. Enterobiotic 1 tbl. 1x/24h     


3.       OCZY

W górach wysokich trzeba szczególnie zadbać o nasze zmysły. Słońce, śnieg, wiatr i suche powietrze mogą skutecznie utrudnić nam funkcjonowanie w trakcie zdobywania szczytu poprzez wpływ na nasz cenny „aparat optyczny”. Oprócz okularów z wysokim filtrem (kat.4), szczelnie otaczających oczy wraz z osłonkami z boków –  ochrona m.in. od wiatru i od dołu  - ochrona m.in. przed słońcem odbijającym się od śniegu,  zabieram do apteczki krople na niżej wymienione choroby oczu, mogące zdarzyć się na wysokości. Ich wybór zawdzięczam konsultacji z lekarką, wkrótce pełnoprawym okulistą, której pasją  obok medycyny jest wspinaczka skałkowa – Emilią Borcz.

  1. SUCHE OKO
  2. OPARZENIA SPOJÓWEK
  3. ZAPALENIE SPOJÓWEK
1)   KROPLE NAWILŻAJĄCO-ŁAGODZĄCE np. Thealoz , Wet-Comod lub Hyabak Protector  
      (zawiera filtry UV) 
a)   WSKAZANIA:  Objawy suchego oka - dyskomfort, kłucie, podrażnienie i zmęczenie oczu 
b)   DAWKOWANIE: 5-6x po jednej kropli do worka spojówkowego/24 h 

2)   KROPLE INTENSYWNIE NAWILŻAJĄCO-ŁAGODZĄCE, WSPOMAGAJĄCE GOJENIE np. 
      Hylo-Gel
a)  WSKAZANIA:  Silne objawy suchego oka, silne zaczerwienienie i uczucie ciała obcego 
pod powiekami,  ale także wspomaganie leczenia oparzeń spojówek przez promieniowanie UV – ślepoty śnieżnej (normalnie stosowany po zabiegach chirurgicznych na oczach) 
b)   DAWKOWANIE: 3-4x po jednej kropli do worka spojówkowego /24 h 

3)   OFLOKSACYNA np. Floxal - krople lub maść 
a)  WSKAZANIA:  Zapalenie spojówek oraz m.in. brzegów powiek, jęczmień, owrzodzenia rogówki – aparat ochronny naszych oczu, w góry wysokie biorę je przede wszystkim  jako antidotum na ślepotę śnieżną 
b)   DAWKOWANIE: 3-4x po jednej kropli do worka spojówkowego /24 h, nie stosować dłużej niż 2 tygodnie
 
UWAGA!  W górach wysokich ze względu na trudności sanitarne przy noszeniu szkieł kontaktowych należy zachować ścisła higienę, lepszym rozwiązaniem są soczewki długoterminowe. Przy jakichkolwiek objawach zapalnych należy zaprzestać ich noszenia! Dopiero po przeleczeniu można ponownie spróbować, ale NOWĄ, nieużywaną parę soczewek.


4.     SKÓRA

Skóra jest bardzo cenną naturalną barierą, która w czasie podróży narażona jest na szczególne niebezpieczeństwo.   Wybierając się w góry wysokie mam na uwadze przede wszystkim:
  1. ZRANIENIA
  2. OPARZENIA SŁONECZNE
  3. ODMROŻENIA
  4. UCZULENIE
Wobec tych zagrożeń w pakując apteczkę wyprawową, do worka „skóra” zabieram poniższe farmaceutyki:

1)   ŚRODEK PRZYSPIESZAJĄCY GOJENIE RAN - DEKSPANTENOL w postaci maści, kremu lub sprayu, np.  Bepanthen 
a)  WSKAZANIA: W czasie podróży stosowany przeze mnie głównie w oparzeniach, owrzodzeniach, zakażeniach, otarciach naskórka, powierzchownych ranach.  Substancja wpływa na regenerację nabłonków  przyspieszając proces gojenia ran
b)    DAWKOWANIE: Miejscowo na skórę kilka razy na dobę.

2)   ŻEL CHŁODZĄCO –ŁAGODZĄCY np. Euceta Kuhlgel 
a)   WSKAZANIA:  Tego typu środki mają za zadanie złagodzenie podrażnienia skóry i dają przyjemne uczucie ulgi i chłodu przy poparzeniach słonecznych, ukąszeniach przez owady.
b)    DAWKOWANIE: Miejscowo na skórę kilka razy na dobę.

3)   SÓL SREBROWA SULFATIAZOLU - Argosulfan
a)  WSKAZANIA:  Środek ten zabieram w góry wysokie z myślą o leczeniu potencjalnych odmrożeń, sprawdza się także w leczeniu oparzeń i owrzodzeń.
b)  DAWKOWANIE:  Warstwę kremu grubości 2-3 mm nakłada się na zmienioną skórę zazwyczaj 1-2x/24 h. Najlepiej założyć opatrunek.
4)   MAŚĆ Z ANTYBIOTYKIEM np. Tribiotic 
a)  WSKAZANIA:  Powierzchowne zakażenia bakteryjne skóry, nadkażenia ropnych zmian alergicznych i niewielkich owrzodzeń o różnej etiologii. Drobne rany, zadrapania i oparzenia.
b)   DAWKOWANIE:  Miejscowo 1-3 ×/d, w razie konieczności zastosować jałowy opatrunek. Stosować do 7 dni

UWAGA!  Nie stosować na błony śluzowe ani na duże powierzchnie uszkodzonej skóry.

5)    ŚRODEK ODKAŻAJĄCY np. ETAKRYDYNA - RIVANOL 
a)   WSKAZANIA:  Odkażanie skóry i błon śluzowych, zmian ropnych i grzybiczych skóry,  zakażeń skóry, po ukąszeniach owadów,  oparzeń. 
b)    DAWKOWANIE:  W postaci żelu. 2-3x/24 h nakładać cienką warstwę żelu na zmienioną chorobowo skórę lub błonę śluzową. Może być stosowany pod opatrunkami. 

UWAGA! Możliwe zabrudzenia odzieży

6)     DIMETYNDEN  - Fenistil
a)   WSKAZANIA:  Substancja ma działanie przeciwświądowe, ponadto zmniejsza obrzęk, łagodzi podrażnienia i ma miejscowe działanie znieczulające, dlatego doskonale sprawdza się przy ukąszeniach owadów, oparzeniach słonecznych, powierzchownych oparzeniach skóry I stopnia, pokrzywce
b)    DAWKOWANIE:  2-4x/24 h smarować zmienioną skórę.
 
UWAGA! Miejsca leczone należy chronić przed działaniem promieni słonecznych.

7)   LORATADYNA
a)  WSKAZANIA:  Preparat ten stosuje w podróży przede wszystkim w razie wystąpienia zmian na skórze o cechach pokrzywki na tle alergicznym.
b)    DAWKOWANIE:  10 mg 1x/24 h, 10 mg - 1 tbl.


5.      BRZUCH:

Walka jelit o  godne traktowanie w czasie podróży może skutecznie dać się we znaki. Nie mówiąc o komforcie wspinaczce i konsekwencjach zaburzeń żołądkowo - jelitowych. Zapobieganie czasem się nie udaje i cóż „zemsta faraona” czy „sprinty do klo” się zdarzają. Dlatego trzeba umieć skutecznie je poskromić. W worku „brzuch” znajdują się u mnie specyfika przede wszystkim na:
  1. BIEGUNKA 
  2. NUDNOŚCI/ WYMIOTY
Ból brzucha obejmuje worek zatytułowany „Ból”. W wyżej wymienionych stanach szczególne groźne jest odwodnienie i infekcje bakteryjne, które trzeba potraktować antybiotykiem, dlatego do worka wrzucam zwykle:

1)   PREPARAT REHYDRATACYJNY np. Gastrolit
a) WSKAZANIA: Zapobieganie i leczenie odwodnienia niewielkiego stopnia w przebiegu biegunek. W czasie biegunki dochodzi do utraty wody i elektrolitów. Preparat ten ma za zadanie uzupełnić ich braki.
b)  DAWKOWANIE: Zapobiegawczo - 1 saszetka na 200 ml wody po każdym płynnym stolcu; leczniczo dodatkowo- przez pierwsze 4 h 2-5 saszetek na 500-1000 ml (do zaspokojenia pragnienia)

2)   PREPARAT  ŁAGODZĄCY PODRAŻNIENIE BŁONY ŚLUZOWEJ JELIT np. Smecta
a)  WSKAZANIA: Biegunki ostre i przewlekłe
b)  DAWKOWANIE: 3-6 saszetek/24h

UWAGA! Preparat ma właściwości adsorpcyjne i  może wpływać na szybkość i/lub stopień wchłaniania. Należy unikać jednoczesnego przyjmowania go z innymi lekami.

3)   LEK HAMUJĄCY PERYSTALTYKĘ PRZEWODU POKARMOWEGO - LOPERAMID np. Stoperan
a)  WSKAZANIA: biegunki ostre i przewlekłe
b)  DAWKOWANIE:  pierwsza dawka 2 kaps, potem 1 kaps. po każdym luźnym stolcu (max. 8 kaps./24h)

UWAGA! Leku nie wolno stosować w biegunce w przebiegu czerwonki lub bakteryjnego zapalenia jelita cienkiego i okrężnicy.

UWAGA! Należy przerwać stosowanie w przypadku wystąpienia zaparcia lub wzdęcia.

UWAGA! Jeśli w ciągu 48 h po podaniu leku w ostrej biegunce nie obserwuje się klinicznej poprawy, należy zakończyć podawanie loperamidu.

4)  PROBIOTYK - PREPARAT PRZYWRACAJĄCY PRAWIDŁOWĄ FLORĘ JELITOWĄ JEDNOCZEŚNIE HAMUJĄCY BIEGUNKĘ np. Enterobiotic
a) WSKAZANIA: Przywracanie prawidłowej flory bakteryjnej podczas antybiotykoterapii, wspomagająco w leczeniu biegunki.
b)   DAWKOWANIE: 1-2x/24h;


 5)   NIFUROKSAZYD
a) WSKAZANIA: Stosuję zwykle przy łagodnych ostrych i przewlekłych biegunkach wywołanych zakażeniem bakteryjnym
b)   DAWKOWANIE: 200 mg 4x/24h. Leczenie powinno trwać nie dłużej niż 7 dni.

6)   ANTYBIOTYK – RIFAKSYMINA np. Xifaxan
a)  WSKAZANIA: Biegunka podróżnych
b)  DAWKOWANIE: 200 mg 3x/24h; max 400 mg 2-3 x/24h

UWAGA! Nie stosować u chorych z biegunką powikłaną obecnością krwi w stolcu lub gorączką. W przypadku utrzymywania się objawów biegunki zakaźnej dłużej niż 24-48 h lub pogorszenia przebiegu choroby lek należy odstawić.

7)   LEK PRZECIWWYMIOTNY – DIMENHYRDYNAT np.  Aviomarin:
a)  WSKAZANIA: Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów
b)  DAWKOWANIE: 50-100 mg  4-6x/24 h. Dawka maks. 400 mg/d. 



6.  CHOROBA WYSOKOGÓRSKA

  1. OSTRA CHOROBA GÓRSKA - ACUTE MOUNTAIN SICKNESS (AMS) (http://alpinmed.blogspot.com/2012/04/ostra-choroba-gorska-ams-acute-mountain.html)
  2. WYSOKOŚCIOWY OBRZĘK PŁUC - HIGH ALTITUDE PULMONARY EDEMA (HAPE)  (http://alpinmed.blogspot.com/2012/05/wysokosciowy-obrzek-puc-czyli-sow-kilka.html)
  3. WYSOKOŚCIOWY OBRZĘK MÓZGU - HIGH ALTITUDE CEREBRAL EDEMA (HACE)  (http://alpinmed.blogspot.com/2012/06/wysokosciowy-obrzek-mozgu-high-altitude.html)
  4. ZABURZENIA SNU 
Z chorobą wysokogórską większość  podróżujących w tereny górskie słyszała i miała zapewne do czynienia nie będąc tego świadomym.  Poranne bóle głowy, osłabiony apetyt, trudności ze snem, czy „zatykanie” w piersiach przy wspinaczce. Osobiście zwracam szczególną uwagę na jej zapobieganie i dobrą aklimatyzację (http://alpinmed.blogspot.com/2012/03/aklimatyzacja-no-dobra-wiec-jak.html), jednak z różnych przyczyn czasem trzeba sięgnąć po farmaceutyki.  Sztandarowymi lekami dostępnymi w Polsce na wyżej wymienione stany są:

1.    ACETAZOLAMID - Diuramid   
a)  WSKAZANIA: profilaktyka i leczenie choroby wysokościowej (AMS, HAPE, HACE), zaburzenia snu na wysokości
b)    DAWKOWANIE:
      (a)    Profilaktyka chorób na wysokości: 125 mg – 250 mg dwa razy w ciągu doby na  
              24-48 h przed rozpoczęciem wspinaczki i kontynuować do 48 h po osiągnięciu dużej 
               wysokości.
WIĘCEJ:
 http://alpinmed.blogspot.com/2012/08/wracajac-do-zrode-czyli-dodatkowych-sow.html
 
      (b)   Leczenie chorób na wysokości: 125-250mg 2-3x/24h, max 1000mg/24h; 
 WIĘCEJ:
AMS - http://alpinmed.blogspot.com/2012/04/acute-mountain-sickness-zdarzyo-sie-i.html
HAPE, HACE - http://alpinmed.blogspot.com/2012/06/gdy-profilaktyka-zawioda-i-jestesmy-na.html)

       (c)    Zaburzenia snu na wysokości: 125-250 mg na noc

UWAGA! Na acetazolamid można być uczulonym! Przy znanym uczuleniu na sulfonamidy nie należy stosować leku!
 
2.    DEKSAMETAZON np. Pabi-Dexamethazon (tabletki), Dexaven (ampułki)
a)   WSKAZANIA: W góry wysokie zabieram ten lek na ewentualność ciężkich postaci chorób na wysokości AMS, HACE. Lek może być stosowany w profilaktyce choroby wysokościowej, gdy występuję nadwrażliwość na acetazolamid (http://alpinmed.blogspot.com/2012/08/wracajac-do-zrode-czyli-dodatkowych-sow.html)
b)    
DAWKOWANIE:
        (a)    Profilaktycznie: 2 mg co 6 godzin lub 4 mg co 12 godzin 
WIĘCEJ:
http://alpinmed.blogspot.com/2012/08/wracajac-do-zrode-czyli-dodatkowych-sow.html

       (b)   Leczniczo: Początkowo 8 - 10 mg (domięśniowo, dożylnie lub doustnie) potem 4 mg 
              co 6  godz., max. 16 mg/24h 
WIĘCEJ: 
AMS - http://alpinmed.blogspot.com/2012/04/acute-mountain-sickness-zdarzyo-sie-i.html

UWAGA! Lek może uszkadzać błone śluzową żołądka dlatego należy stosować razem tzw. „osłonę” na żołądek – inhibitor pompy protonowej w błonie śluzowej żołądka – np. Pantoprazol w dawce 20 mg 1x/24h;  20mg – 1 tbl. 

UWAGA! W przypadku chorób na wysokości leku nie wolno przyjmować długotrwale. W przypadku obrzęku mózgu maks. 5-7 dni. Powyżej 2 tygodni dochodzi do ciężkich działań niepożądanych i ryzyka supresji nadnerczy!

3.     ZOLPIDEM np. Stilnox 
a)      WSKAZANIA: Lek nasenny, osobiście praktycznie go nie stosuję,

b)      DAWKOWANIE: 1 tbl/na noc

UWAGA! Lek może prowadzić do pogłębienia się depresji oddechowej! Przy długotrwałym stosowaniu >4 tyg. 0 uzależnia!

UWAGA! W górach wysokich zaburzenia snu są najczęściej objawem niedostatecznej aklimatyzacji, dlatego zaleca się unikanie zolpidemu na rzecz diuramidu, który przyspiesza proces adaptacji do wysokości i poprawia jakość snu.




APTECZKA PODRĘCZNA

Apteczka podręczna służy mi w dniu ataku szczytowego lub jednodniowego, aklimatyzacyjnego podejścia na wyższą wysokość. Są to sytuację, gdy waga plecaka ma kluczowe znaczenie. Dlatego w apteczce podręcznej są minimalne, wyselekcjonowane dawki leków i środków opatrunkowych, niezbędne w nagłych wypadkach. W innych sytuacjach (np. przy zakładaniu obozów) zawsze znajduje się w łatwo dostępnym miejscu, podczas, gdy podczas pakowania plecaka apteczka obozowa zwykle jest głębiej.

NIE MOŻE BYĆ TO ALTERNATYWA DLA APTECZKI WYPRAWOWEJ - JEST JEDYNIE JEJ NIEZBĘDNYM  UZUPEŁNIENIEM.

Musi być mała, lekka i oznakowana, gdyby ktoś inny szukał jej w naszym plecaku i mógł ją łatwo znaleźć. Poniżej przedstawiam podstawowy skład mojej apteczki podręcznej wypracowany przez lata wysokogórskich wycieczek. Czasem w zależności od obszaru w jakim się poruszam dołączam dodatkowe leki. Oczywiście obok tego, że mamy ją w swoim plecaku dobrze jest umieć posługiwać się poszczególnymi elementami apteczki, w innym przypadku ich noszenie jest bezcelowe…


Apteczka podręczna nie zastępuje nigdy apteczki obozowej jest jedynie pierwszym ogniem w postępowaniu w razie potrzeby. Każdy powinien dopasować apteczkę do własnych potrzeb. Przedstawienie poniższego składu apteczki ma charakter informacyjny. Każdy skład apteczki powinien być konsultowany z lekarzem osobiście, bowiem każdy lek może zagrażać życiu lub zdrowiu, gdy zostanie niewłaściwie użyty.


  
DIURAMID (1) 
PABI-DEXAMETHAZON  (2)  
DEXAVEN (3)
PARACETAMOL (4)
TRAMAL (5)
STRZYKAWKA 5 ml (6).
IGŁA (7)
BANDAŻ ZWYKŁY (8)
BANDAŻ ELASTYCZNY (9)
GAZIKI/ KOMPRESY JAŁOWE (10)
OPATRUNEK NA GŁOWĘ (11)
CHUSTA TRÓJKĄTNA (12)
LEKO (13)
PLASTER ZWYKŁY (14)
PLASTRY Z OPATRUNKIEM (15)
FOLIA NRC (16)
NOŻYCZKI, PĘSETA, AGRAFKI (17)
SILVER TAPE (18)

3 komentarze:

  1. Bardzo interesujący artykuł bądź lista najbardziej istotnych leków!

    OdpowiedzUsuń
  2. Wyjątkowo profesjonalny post, praktycznie nie ma się do czego przyczepić. W górach dostępność leków jest ograniczona i bez apteczki nie ma co się wybierać na dłuższe wyprawy. Również trzeba dbać o rozsądek - w przypadku AMS - zbyć wysokość, a nie myśleć, że leki wystarczą.

    OdpowiedzUsuń
  3. Dobrze wyposażone apteczki można nabyć w sklepie www.apteczki24.com. Sklep ma również ciekawy sprzęt medyczno/ratunkowy.: koce ratunkowe, maski cpr, nożyczki ratunkowe itp.

    OdpowiedzUsuń